DATA AUKCJI

23.09.2010 086 Jerzy Mierzejewski (ur. 1917 r. Kraków) Żoliborz II, 1965 r. olej/płótno
46 x 55,5 cm

sygnowany i datowany l.d..: 'Jerzy Mierzejewski 1965' oraz opisany na odwrocie

 

Syn malarza Jacka Mierzejewskiego, polski malarz i pedagog działający w PWSTiF w Łodzi. Absolwent ASP w Warszawie (1956; studia rozpoczął w 1937). Od 1950 wykładowca PWSTiF w latach 1963-1968 dziekan Wydziału Operatorskiego, w latach 1968-1974 dziekan Wydziału Reżyserii, w latach 1974-1975 prorektor uczelni. Malarskie fascynacje artysty obejmują m.in. twórczość Fra Angelico, Ingres'a, Cézanne'a, a z Polaków - Mieczysława Janikowskiego. Mierzejewski uczył się od nich głównie skupienia na motywie, powściągliwości, prostoty, która - jak przyznaje - go urzeka. Znajduje upodobanie w tym, co monumentalne. Intrygują go sposoby konstruowania obrazu przy pomocy niezbędnych tylko elementów, cechuje dążenie do zwięzłości. Jednak ostateczny wyraz kompozycji malarskiej powierza intuicji. Czasami tylko można odnieść wrażenie, że niektóre jego dzieła charakteryzuje nadmierna dbałość o geometryczną podstawę kompozycji, a nawet oschłość. To wrażenie wzmaga ograniczenie tematyczne jego malarstwa (Mierzejewski maluje głównie portrety, pejzaże, często powraca do motywu pracowni malarskiej), a także surowość kolorystyczna (w obrazach dominują rozmaite odcienie bieli, chłodne, stłumione, blade błękity, zielenie). Zawężenie środków wyrazu ma jednak swoje uzasadnienie: prowadzi do podkreślenia atmosfery samotności, która emanuje z większości płócien.