DESA Unicum | Stanisław Ignacy WITKIEWICZ (Witkacy)

Stanisław Ignacy Witkiewicz urodził się w Warszawie 24 lutego 1885 roku. Był synem malarza, pisarza i architekta Stanisława Witkiewicza.
Pierwsze lata życia spędził w Warszawie, mieszkając wraz z rodzicami. W roku 1890, z powodu choroby swojego ojca, rodzina przeniosła się do Zakopanego. Po przeprowadzce w góry, 27 stycznia 1891 roku Stanisław Ignacy został ochrzczony – matką chrzestną była znana aktorka Helena Modrzejewska, a ojcem chrzestnym Jan Krzeptowski-Sabała.
Edukacją Stanisława Ignacego zajął się ojciec, który, uważając, że szkoła niszczy indywidualność młodego Stanisława, organizował synowi domowe korepetycje, często prowadzone przez wybitnych artystów i profesorów uniwersyteckich. Ukształtował też w młodym Stanisławie Ignacym zainteresowanie sztuką i literaturą. Młody Stanisław Witkiewicz pisał dramaty, prace filozoficzne, interesował się malarstwem, fotografią i naukami ścisłymi. W roku 1903 eksternistycznie zdał maturę we Lwowie. Wśród jego przyjaciół, poznanych w tym okresie, znajdowali się m.in.: Leon Chwistek – malarz, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, Tadeusz Szymberski – młodopolski poeta, Bronisław Malinowski – przyszły antropolog oraz fotografik Tadeusz Langier.
W roku 1905 Stanisław Witkiewicz – wobec sprzeciwu ojca – rozpoczął studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, najpierw w pracowni Jana Stanisławskiego, później Józefa Mehoffera. Kilkuletni pobyt w Krakowie był w jego życiu podstawowym doświadczeniem. Włączył się wówczas w działania artystyczne grupy młodych malarzy związanych z ASP, wiele podróżował, m.in. do Paryża, poznając najnowsze prądy malarstwa europejskiego. W tym okresie Stanisław Witkiewicz przeżywał też burzliwy, kilkuletni związek z Ireną Solską, wybitną artystką teatralną. Wyrazista postać kobieca, którego pierwowzorem była "pani S.", stała się częstym motywem w jego późniejszej twórczości.

W roku 1917 Stanisław Witkiewicz przyłączył się do grupy "formistów" i brał udział w jej wystawach. Dwa lata później, w roku 1919, wydał swoje główne dzieło estetyczne Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia zawierające Teorię Czystej Formy. Ta teoria estetyczna zdeterminowała jego późniejszą twórczość malarską oraz teatralną. I chociaż teoria ta stanowiła najlepszy opis tego, co się wówczas w sztukach plastycznych działo m.in. kubizm, abstrakcjonizm) to pozostała właśnie niezrozumiana, budząc szereg nieporozumień uprzedzonych niejako samym tytułem publikacji i w zasadzie trwa to do dnia dzisiejszego. Teoria Czystej Formy została wykorzystana także w teatrze. Tutaj Stanisław Witkiewicz okazał się wizjonerem i inspirował reżyserów. Pod wpływem jego teorii wykreował swój teatr Tadeusz Kantor.

pokaż prace tego artysty »

wróć do listy twórców