Noc Kupały – znana także jako noc świętojańska, to święto obchodzone w najkrótszą noc w roku – noc przesilenia letniego. To jedno z głównych i najstarszych świąt ludowych Słowian wschodnich. Niektórzy uważają, że nazwa tego święta pochodzi od słowiańskiego bóstwa Kupały, jednak współcześni badacze mitologii słowiańskiej nie potwierdzają takiego bóstwa. Innym słowo „kupała” kojarzy się z kąpielą. Z Nocą Kupały wiąże się szereg obrzędów i specjalnych czynności, do których należą: zbieranie ziół i kwiatów - następnie służących do wzajemnego ozdabiania się nimi, wchodzenie do wody i oblewanie się nią, taniec i śpiew, skoki przez ogień, posyłanie wianków na wodzie, a nawet odstraszanie czarownic. Świętowanie odbywa się więc najczęściej w pobliżu wody lub na wzgórzach. Dawniej wierzono, że noc świętojańska to czas magiczny, spełniający wróżby, najczęściej te związane z miłością.

Siostry, ogień napalono
I placu nam postąpiono;
Czemu sobie rąk nie damy,
A społem nie zaśpiewamy?

Jan Kochanowski, „Pieśń świętojańska o Sobótce”, fragment